In de ochtend viel het nog wel mee, 27 graden in de schaduw met een licht briesje. Eigenlijk was dit het beste moment. De windrichting werd op de koninklijke manier bepaald (lesboek Vrijwillig Molenaar) en het zware werk begon. Zie de foto, Hans laat zich niet kennen en weet nu waarom er goed gesmeerd moet worden - er was goed gesmeerd, maar met dit warme weer is de reuzel erg dun.
Dat was goed te merken. Het koste wat druppels extra. Na het harde werken, lekker op de stelling in de schaduw met een bakje koffie. Wat wil de molenaar nog meer? Een koekje!! Die ontbrak vandaag - volgende keer beter.
Daarna het opzeilen met alle touwtrucjes die als een goochelaar creatief in elkaar geknutseld moesten worden. Erg verwarrend al die touwtjes.
Ondertussen was het half twee geworden en werden de boterhammen opgezocht. Natuurlijk in de schaduw. Er werd een grote doos met geleerdheid naar de stelling gebracht. Hans had afgelopen week zijn lesboeken binnen gekregen en deze moesten uit de doos komen. De eerste opdrachten hebben we besproken en Hans kan aan het (leer)werk.
En toen was het al weer tijd om de molen af te zeilen. Ondertussen was ik toch wel nieuwsgierig geworden hoe warm (heet) het het op de stelling was. Gelukkig was er nog iets speling, het was 49,9 graden, vol in de zon. Het afzeilen geoefend en we konden naar de kap. Alle veiligheden besproken en de stellingdeuren konden gesloten worden. Het was weer een mooie (maar zeer warme) dag.